Ješua

Ješua (ישוע – Yēšūa) je uobičajeni alternativni oblik hebrejskog imena Jehošua (יְהוֹשֻׁעַ – Jehošua). Ime odgovara grčkom pisanju Iesous (Ἰησοῦς), od čega, dolazi srpski pravopis Isus. Ješua na hebrejskom je verbalna izvedenica od “spasiti”, “izbaviti”.

Kasni biblijski hebrejski pravopisi za ranija imena često su skupljali teoforični element. Ime Jehošua (יהושע) se u Starom zavetu pojavljuje 218 puta, dok se ime Ješua (ישוע) pojavljuje samo jednom u Zaharijinoj knjizi.

Ime Jehošua se koristilo za različite pojedince u Starom zavetu:

  1. Jehošua, sin Nunov, koji je služio kao Mojsijev pomoćnik i na kraju odveo Izraelce u Obećanu zemlju.
  2. Jehošua, prvosveštenik u vreme Zorovavelja i obnove hrama.
  3. Jehošua, guverner Jerusalima u vreme Nemije.

Važno je napomenuti da se skraćeni oblik  Ješua ne koristi tako često u Starom zavetu kao puni oblik imena Jehošua.

Takođe ime Jehošua se razlikuje od hebrejskog pravopisa Yeshua (ישו) koji se nalazi u rečniku Ben-Jehuda (sina Judinog).  Ime Ješua se upotrebljava u većini sekularnih konteksta u modernom hebrejskom – za označavanje Mesije kao i u prevodima Novog Zaveta na hebrejskom i koriste ga Hrišćani koji govore hebrejski u Izraelu. Ime se takođe koristi u hebrejskim istorijskim tekstovima da se odnosi na druge Isuse zabeležene u grčkim tekstovima kao što su Ješua sin Ananijin i Ješia sin Sirov.

Film Hristove muke iz 2004. godine, koji je snimljen na aramejskom, koristi Ješua kao Mesijino ime i najpoznatije je delo zapadnih hrišćana koje je to uradilo.